Αερόβιο-Αναερόβιο κατώφλι

Πώς τα προσδιορίζω;

Ο όρος κατώφλι συναντάται πολύ συχνά στην προπονητική, και ειδικά στις συζητήσεις μεταξύ αθλητών-προπονητών. Υπάρχει μια αρκετά μεγάλη σύγχυση σχετικά με τον συγκεκριμένο όρο και τις διάφορες επιμέρους ονομασίες ή προσδιορισμούς που του έχουν δοθεί. Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε τα πράγματα λίγο πιο απλά.

 

• Αερόβιο κατώφλι (AeT, LT1):
Είναι το σημείο που ξεκινά η συγκέντρωση γαλακτικού οξέος πάνω από τα επίπεδα ηρεμίας. Συνήθως η τιμή αυτή είναι κοντά στο 1.5-2 mmol/l.
Είναι το σημείο όπου η αναπνοή γίνεται λίγο πιο έντονη και ο ρυθμός ποδηλάτισης μπορεί να διαρκέσει 3-4 ώρες. Βρίσκεται περίπου στο 70% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας ή στο 80-85% του Αναερόβιου κατωφλιού.

• Αναερόβιο κατώφλι (AnT, LT2):
Το αναερόβιο κατώφλι μπορεί να βρεθεί με ακρίβεια μόνο στο εργαστήριο μετά από έναν εργομετρικό έλεγχο. Είναι το σημείο που ο οργανισμός για να ανταποκριθεί στην ένταση της αύξησης, «καίει» περισσότερους υδατάνθρακες από λίπος. Σε καλά προπονημένους αθλητές, ο ρυθμός αυτός μπορεί να κρατηθεί για μια περίπου ώρα.

• Γαλακτικό κατώφλι (LT)
Το γαλακτικό κατώφλι είναι σχεδόν το ίδιο με το Αναερόβιο κατώφλι. Πρόκειται για το σημείο που σε έναν εργομετρικό έλεγχο, η συγκέντρωση του γαλακτικού στο αίμα φτάνει τα 4  mmol/l. Όπως και στο Αναερόβιο κατώφλι, έτσι και εδώ η ένταση μπορεί να κρατηθεί για περίπου μια ώρα.

 

 

Ο προσδιορισμός του Αναερόβιου κατωφλιού ή FTP είναι πολύ σημαντικός για τον καθορισμό των ζωνών προπόνησης που χρησιμοποιούνται από τους προπονητές για τον σχεδιασμό ενός προπονητικού πλάνου.
Με βάση τον προσδιορισμό του Αναερόβιου κατωφλιού ή FTP σε watt και τους καρδιακούς σφυγμούς, καθορίζουμε τις ζώνες προπόνησης, οι οποίες, και σε αυτή την περίπτωση ποικίλουν, ανάλογα την προπονητική φιλοσοφία που ακολουθεί ο καθένας.

 

 

Καθηγητής Φυσικής Αγωγής,Msc., Μπελαγιάννης Νικηφόρος

 

 

bn-group